Volgens tuinarchitect Bert Daenekindt is tuinieren een soort "Scheppen in z'n zuiverste vorm": een tuin moet het verlengde zijn van de woning, maar terzelvertijd ook deel uitmaken van het landschap.
Hij toont ons een strakke tuin als verlengde van de moderne woning die langzaam uitdeint in de landelijke omgeving, waardoor een organisch en vooral rustgevend geheel ontstaat.
