Alles over handelsakkoord

Vier en een half jaar nadat de Britten in een historisch referendum besloten hebben om de Europese Unie te verlaten, sluiten beide partijen een handelsverdrag. Nog net op tijd, anders zouden over een week een hele resem importtaksen in werking treden aan beide zijden van het Kanaal. Dat zou de handel tussen beide economieën zware klappen toebrengen. Op 30 december zal het Britse parlement stemmen over de deal. Het Europese parlement volgt waarschijnlijk pas later.

Boris Johnson mag zijn akkoord dan wel op zak hebben, de vraag is waar de winst ligt voor de Britten. De Europese sociale regels en ook milieuregels blijven overeind. Alleen gaan de Britten daar niet meer mee over beslissen. Economisch gezien stond Johnson dan ook met de rug tegen de muur.

De Europese werkgeversfederatie BusinessEurope dringt er bij de Europese politiek al langer op aan om de druk op China op te voeren. Nu al zes jaar onderhandelen de EU en China over een investeringsakkoord. Zo lang kunnen bedrijven niet wachten, klinkt het. Ze willen ten volle kunnen profiteren van de zakelijke opportuniteiten daar.

Er komen opnieuw hoopvolle geluiden uit de Amerikaanse diplomatie. Tegen eind deze maand zouden president Trump en zijn Chinese tegenhanger mekaar kunnen ontmoeten op het landgoed van Trump om een handelsakkoord te tekenen. Dat melden toch enkele Amerikaanse media. De Chinezen doen heel wat toegevingen, maar vragen in ruil dat de V.S. de verhoging van hun importtaksen meteen terugdraaien.

De onderhandelingen tussen de VS en Canada hebben nog geen handelsakkoord opgeleverd. En dit weekend heeft president nog olie op het vuur gegooid, door te zeggen dat een nieuw akkoord volgens zijn voorwaarden moet zijn.

Ons land voerde vorig jaar voor 3,3 miljard goederen en 700 miljoen diensten uit naar Japan. En de exportcijfers groeien fors dit jaar. Het vrijhandelsakkoord kan nog een extra duw geven. Ondermeer voor onze chocoladeproducenten. Maar ook voor de sector van het varkensvlees liggen er kansen.

Terreur in onze straten, oorlog in onze achtertuin, vluchtelingen aan onze poorten. De Europese politiek heeft geen antwoorden, angst en onzekerheid voeden populisme en extremisme. Het geloof in een open wereld smelt, Trump en Magnette bieden bescherming. In eigen land voeden besparingen en herstructureringen de sociale onrust. En de onze regering... ze kibbelde voort.

In Nieuw-Zeeland is TPP ondertekend, een van de grootste vrijhandelsakkoorden ooit. Tussen twaalf landen aan beide zijden van de Stille Oceaan. Waaronder de VS, Japan, Australië en Vietnam. Volgens de ondertekenaars zal het akkoord hun inwoners welvaart brengen, maar daar is niet iedereen zo zeker van.